28 czerwca obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Poznańskiego Czerwca 1956 – święto poświęcone pamięci uczestników pierwszego w powojennej Polsce masowego wystąpienia przeciwko komunistycznej władzy

28 czerwca 1956 roku w stolicy Wielkopolski wybuchł strajk generalny połączony z demonstracjami ulicznymi, który przeszedł do historii jako Poznański Czerwiec 1956. Był to pierwszy w PRL tak masowy i gwałtowny sprzeciw społeczny wobec komunistycznego reżimu. Protest został krwawo stłumiony z użyciem wojska i czołgów, jednak jego znaczenie wykraczało daleko poza wydarzenia tamtego dnia. Stał się symbolem walki o wolność, godność i sprawiedliwość oraz zapowiedzią przemian, które w kolejnych dekadach doprowadziły do odzyskania przez Polskę pełnej suwerenności.

Święto zostało ustanowione uchwałą Sejmu, w której posłowie przypomnieli, że protesty i strajki robotników Zakładów Cegielskiego oraz wielu innych poznańskich zakładów pracy wybuchły „w imię walki o wolność, chleb i sprawiedliwość”.

Jak podkreślono w uchwale: „Zryw ten, choć krwawo stłumiony z użyciem wojska i czołgów, przyniósł zwycięstwo moralne, które odbiło się szerokim echem w Polsce i poza jej granicami. Polacy przechowali w pamięci te wydarzenia, na gruncie których wyrosły nie tylko przemiany Października ’56, ale i Grudzień ’70 i Sierpień ’80. Dziś w wolnej, niepodległej Polsce winni jesteśmy ludziom Czerwca ’56 pamięć i wdzięczność. Sejm RP składa hołd tym, którzy mieli odwagę sprzeciwić się złu i walczyć o wolną, niepodległą i sprawiedliwą Polskę”.

W rocznicę Poznańskiego Czerwca oddajemy hołd wszystkim uczestnikom protestu oraz jego ofiarom. Ich odwaga i poświęcenie pozostają trwałym świadectwem dążenia Polaków do wolności oraz fundamentem pamięci o tych, którzy mieli odwagę upomnieć się o prawa obywatelskie i godność człowieka.